บทที่ 103 พี่น้องกัน แต่งงานกันไม่ได้

เปิ้ลแทบสิ้นสติสมประดี กลัวจนแทบจะกลายเป็นบ้า กลัวแม้กระทั้งเสียงลมพัด หรือกิ่งไม้ไหว แสงจันทร์เล็ดลอดผ่านรอยแยกของโครงสร้างโกดังที่ผุผัง ยิ่งทำให้บรรยากาศโดยรอบวังเวงน่าสะพรึงขึ้นไปอีก เสียงสายลมหวีดหวิวช่างโหยโหนยิ่งเติมเต็มจินตนาการ ส่งผลให้หูแว่ว เกิดภาพหลอน หวาดระแวงสิ่งรอบกาย เสียงหวีดร้องของค...